تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی تاریخ و تمدن پارسیان - مطالب بهمن 1390

 «دانش‌هایی همانند اندازه‌گیری زاویه‌های گوناگون زمین، رصد خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی و برآورد شعاع و قطر زمین را نخستین‌بار ابوریحان بیرونی، دانشمند ایرانی، انجام داد. او بسیار پیشتر از نیوتن و کپلر قانون‌های فیزیک را شناخته بود. در حالی که ما گمان می‌کنیم که این دانش‌ها دستاورد باخترزمین است و آن‌ها بودند که برای بار نخست به چنین شناختی دست یافتند. پس اگر دانش در ایران ادامه پیدا می‌کرد و کسانی بودند که شیوه‌ی دانشورانه‌ی ابوریحان را ادامه بدهند، چه بسا امروز ما از دید علمی بسیار پیشرفته‌تر از باخترزمین بودیم.»


ادامه مطلب




جام جم آنلاین: باقیمانده پایه‌های پل پاپیلا با شروع فاز دوم آبگیری سد گتوند علیا، تا دو روز آینده به زیر آب می‌رود.

پرونده پل ساسانی «پاپیلا» در حالی بسته می شود که این پل تاریخی به دلیل حفاری های غیرمجاز و برداشت شن و ماسه که به وسیله بیل مکانیکی انجام شده بود، مشکلات فراوانی را تجربه کرد. بخش های باقیمانده پل تاریخی پاپیلا متعلق به دوره ساسانی و در محدوده ...شهرستان «لالی» استان خوزستان واقع شده است.

این پل سال گذشته در نخستین همایش ملی ثبت آثار تاریخی، معنوی و طبیعی ثبت شده بود. بنا به گفته کارشناسان میراث فرهنگی این پل با قطعه سنگ های ساروجی به وزن یک و نیم تن با ابعاد شش ونیم در شش متر و ارتفاع هفت متر ساخته شده است. از نظر باستان شناسان مطرح اروپایی این پل که طاق های آن از نوع ضربی بوده، محور تجاری فرهنگی زاگرس میانی، شوش و سایر فرهنگ ها و تمدن های بین النهرین است. این پل دارای شش پایه بوده که یکی از پایه ها به وسیله سنگ های رودخانه پوشیده شده است.

اما مدتی است که به دلیل حفاری های غیرمجاز به شدت تخریب شده است. این پل پیش از صدور مجوز آبگیری از وضعیت پایداری برخوردار نبود و جمع شدن آب بر دیواره ها و لابه لای سنگ ها باعث ریزش هایی شده بود این درحالی است که هیچ اقدام مرمتی نیز برای آن انجام نشد. (مهر)





برچسب ها: پل پاپیلا ، تخریب پل پاپیلا ، سد گتوند علیا ، پل ساروجی ، ساسانیان ،

عصارخانه ایرانی جاذبه ناشناخته ایران زمین + تصویر

عصارخانه(حصارخانه)
در شهرهای قدیم ایران به آسیاب‌های مخصوصی اطلاق می‌شد که از آنها برای خرد کردن مواردی چون سنگ و زردچوبه و فلفل و امثالهم استفاده می‌شد. عصارخانه عبارت از محوطه‌ای بود که در وسط آن دو قطعه سنگ گرد بر روی هم قرار داشت و این دو قطعه سنگ از یک طرف با اهرمی به یک رأس چهارپا، مثل الاغ یا شتر یا قاطر یا اسب متصل بود. با حرکت کردن حیوان، که به صورت دورانی صورت می‌گرفت، سنگ روئی آسیاب به حرکت درمی آمد و با گردش این سنگ، آنچه از موادی که به وسط سنگ مزبور ریخته می‌شد، نرم می‌گردید.


ادامه مطلب